Het vertrek (1932/1933) - Max Beckmann

Vanaf 1932/1933 schildert de Duitse expressionist Max Beckmann triptieken, schilderijen die uit drie delen bestaan, een vorm van uitbeelden die een lange geschiedenis heeft en bijvoorbeeld werd toegepast in de religieuze kunst van de katholieke kerk sinds de middeleeuwen. Maar ook in de periode van de moderne kunst waren er kunstenaars, die de triptiek toepasten, zoals Edvard Munch om zijn existentiële thema's te verbeelden.

Max Beckmann, Het vertrek, 1932/1933, olieverf op doek, middenpaneel 220 x 115 cm, zijpanelen 220 x 100 cm, Museum of Modern Art, New York.
Max Beckmann, Het vertrek, 1932/1933, olieverf op doek, middenpaneel 220 x 115 cm, zijpanelen 220 x 100 cm, Museum of Modern Art, New York.

In de triptiek Het vertrek uit 1922/1933 verbeeldt Beckmann de tegenstelling tussen hoop en onheil. Op het lichte middenpaneel zien we een koning en een vrouw. Zij zijn aan boord van een schip gestapt en willen opnieuw beginnen. De veerman leidt hen naar een betere toekomst. Op de qua sfeer veel donkerder zijpanelen zien we de geketende en lijdende mensheid. Het lijkt erop dat Beckmann met zijn schilderij kritisch en symbolisch verwijst naar de politieke ontwikkelingen van het Duitsland van de jaren dertig, waarin er geen hoop meer was, vrijheid beperkt werd en groot onheil op komst was.