Ignaz Günther (1725 – 1775)

Beeldhouwer van het Beierse rococo

Van onze redactie
  

Het werk van de Duitse beeldhouwer Ignaz Günther wordt gerekend tot de rococostijl. Günther wordt ook wel kunstenaar van het Beierse rococo genoemd. Hij was waarschijnlijk de belangrijkste beeldhouwer in Duitsland van de achttiende eeuw.

Ignaz Günther, Beschermengel, beschilderd lindehout, München
Ignaz Günther, Beschermengel, beschilderd lindehout, München

Günther woonde en werkte in München vanaf 1754. Zijn sculpturen sneed hij vooral uit hout, waarna anderen het werk voltooiden door het te ‘polychromeren’, decoreren in meerdere kleuren. De serene figuren van Günther zijn, proportioneel gezien, vaak overdreven lang en lijken elegante gebaren te maken.
 

Na vele leermeesters een eigen werkplaats

Hij werd eerst opgeleid tot ambachtsman door zijn vader, Johan Georg. In München werd hij van 1743 tot 1750 opgeleid door hofbeeldhouwer Johann Baptist Straub. Hij maakte vele reizen aan het begin van de jaren vijftig van de achttiende eeuw. Dit bracht hem onder anderen in Salzburg, Mannheim en het Tsjechische Olomouc. In Mannheim ging hij in de leer bij beeldhouwer Paul Egell, die voor het hof en de kerk werkte. Egell maakte zijn beelden ook in de stijl van het rococo maar ook in een meer classicistische stijl. In 1753 verbleef Günther in Wenen, waar hij sculptuurlessen volgde bij de classicistisch werkende Georg Raphael Donner. Günther studeerde er af met de eerste prijs voor zijn examenwerk, dat helaas verloren is gegaan. Het jaar daarna keerde hij terug naar München, waar hij zijn eigen werkplaats begon.
 

Opdrachten voor kerk en staat

Günther was al gauw een veel gevraagde beeldhouwer, die vooral opdrachten uitvoerde voor de kerk. Hij maakte levensgrote mensfiguren, altaarstukken en meubelstukken. Een van zijn meesterwerken is het porseleinen kruisbeeld, dat hij vervaardigde in opdracht van keurvorst van Beieren Max III Joseph in 1756. Ook werkte hij in opdracht van het hof van Wittelsbach voor de paleizen Schleissheim en Nymphenburg. Zijn laatste werk maakte hij in 1774, een 163 cm hoge uit lindehout gesneden 'Pieta', een standaardvoorstelling in de christelijke kunst, waarbij Maria de dode Christus beweent.