Gustav Klimt (1862 - 1918)

Voorman van de Wiener Sezession

Van onze redactie

De Oostenrijkse kunstenaar Gustav Klimt (1862-1918) is opgeleid aan de kunstnijverheidsschool van Wenen tussen 1876 en 1882. Vlak na zijn opleiding schildert hij nog in de conservatieve neoclassicistische stijl. Zie bijvoorbeeld Idylle uit 1884. Tussen 1886 en 1892 voert hij wand- en plafondschilderingen uit in belangrijke openbare gebouwen als het Burgtheater en het Kunsthistorisches Museum te Wenen. Maar Klimt ontpopt zich al gauw als een vernieuwer. Hij wordt buitengewoon actief in de avant-garde bewegingen in het Wenen van rond 1900. Ook werkt hij mee aan de wereldtentoonstelling van Parijs.

Gustav Klimt, Danaë, 1907-1908, olieverf op doek, 77 × 83 cm, Leopold Museum, Wenen
Gustav Klimt, Danaë, 1907-1908, olieverf op doek, 77 × 83 cm, Leopold Museum, Wenen

In 1897 is hij medeoprichter van de Wiener Sezession, een kunstenaarsvereniging, die min of meer wordt beschouwd als het synoniem van de Weense variant van Jugendstil. De Wiener Sezession had als doelstelling de kunst te vernieuwen en ging in tegen de gangbare academische opvattingen van haar tijd. Naast Klimt waren kunstenaars als Josef Hoffmann, Otto Wagner en Kolomon Moser lid van deze vereniging. Voor de Wiener Sezession maakt hij in 1902 zijn bekende Beethoven-fries. Uit de Wiener Sezession komt in 1903 weer de Wiener Werkstätte voort, waar intussen wereldberoemde kunstenaars als Oskar Kokoschka en Egon Schiele deel van zouden gaan uitmaken. Hier leert Klimt in 1907 dan ook de veel jongere kunstenaar Schiele kennen. Zijn invloed zal bijzonder groot zijn op dit jong gestorven genie. In 1918 overlijdt Schiele op slechts achtentwintigjarige leeftijd aan de Spaanse griep.
Klimt blijft lange tijd voorzitter van de Wiener Sezession tot hij met de groep breekt in 1905. In datzelfde jaar maakt hij de ontwerpen voor een mozaïek voor het Pales Stoclet te Brussel. Zie Vervulling uit 1907-08. In de periode 1906-1909 maakt hij reizen naar België, Engeland, Florence, Parijs en Madrid. In 1910 wordt zijn werk met groot enthousiasme onthaald op de Biënnale van Venetië. Hij groeit tevens uit tot de meest gevraagde portretschilders in de hogere kringen van Wenen. Naast de damesportretten die hij voor hen in opdracht maakt, schildert Klimt onder meer landschappen, die een combinatie zijn van een impressionistische en symbolistische stijlopvatting. Zie bijvoorbeeld Boerderijtuin met crucifix uit 1911-12. Zijn oeuvre wordt thans beschouwd als het hoogtepunt van de Weense Jugendstil.
 

SCHILDERIJEN GUSTAV KLIMT