Édouard Vuillard (1868 – 1940)

Van onze redactie
  

De Franse kunstschilder Édouard Vuillard is bekend vanwege zijn intieme schilderijen van personen in warmkleurige interieurs, welke veel decoratieve elementen bevatten, zoals tapijten en motiefbehang. “Ik schilder geen portretten”, benadrukte hij zelf, “ik schilder mensen in hun omgeving.”

Édouard Vuillard, Groen interieur (of: Figuur vlakbij een raam met gesloten gordijnen) [Franse titel: 'L'Intérieur vert' of: 'Figure auprès d'une fenêtre à rideaux fermés'], 1891, olieverf op hout, 31 x 21 cm, Metropolitan Museum of Art, New York
Édouard Vuillard, Groen interieur (of: Figuur vlakbij een raam met gesloten gordijnen) [Franse titel: 'L'Intérieur vert' of: 'Figure auprès d'une fenêtre à rideaux fermés'], 1891, olieverf op hout, 31 x 21 cm, Metropolitan Museum of Art, New York

Hij behoorde tot de kunstenaarsgroep Les Nabis, een kunstenaarsgroep die zijn eigen richting volgde binnen het symbolisme. De Nabis schilderden in een expressieve kleur- en vormtaal. Oorspronkelijk voorbestemd voor het militaire beroepsleven, koos Vuillard toch voor het kunstenaarschap en schreef zich in bij de École des Beaux-Arts van Parijs in 1887, welke hij later echter inruilde voor Académie Julian. Daar raakt hij bevriend met Pierre Bonnard. Al gauw werd hij lid van Les Nabis (Hebreeuws voor ‘profeten’), samen met onder andere Bonnard, Paul Sérusier en Maurice Denis. De groep liet zich sterk beïnvloeden door de schilderstijl van Paul Gauguin. In de jaren negentig van de negentiende eeuw hield Vuillard zich vooral bezig met activiteiten rondom deze groep. Hij nam deel aan hun exposities en maakte ontwerpen op het gebied van toegepaste en decoratieve kunstvormen. Daarbij werd hij tevens beïnvloed door de Japanse houtsnijkunst, welke in die tijd populair was in Parijs. Hij onderhield nauwe contacten met het experimentele moderne theater, waar hij ontwerpen voor maakte. Naast het schilderen van de genoemde intieme interieurs, vervaardigde hij ook grote muurschilderingen, meestal in opdracht van invloedrijke klanten. Dit waren meestal stadsgezichten en thema’s uit het leven van Parijs.
Kort na het begin van de Tweede Wereldoorlog stierf de ziek geworden Vuillard in La Baule, Bretagne, waar hij naar toe was gevlucht uit frustratie, dat Frankrijk zich had overgegeven aan Duitsland.
 

SCHILDERIJEN VUILLARD